Eindelijk!

Lieve vrienden de huwelijks- en honeymoonfoto’s kunnen jullie bekijken op http://album.barbaraenrehuel.info/

Mijn lieve man heeft meteen (na bijkans 8 maanden hahaha) gehoor gegeven aan mijn verzoek. Ik weet dat er werk is dat hij dient af te maken, desondanks heeft hij het direct in orde gemaakt. Ziet u wat het schrijven van een berichtje op onze site allemaal met zich meebrengt. Misschien moet ik in het vervolg vaker gebruik maken van deze mogelijkheid!

En nu goedmaken wat we in de afgelopen maanden niet hebben gedaan: onze website up to date houden.

Dus uitkijken naar het volgende.

3 maanden verder, 24 februari 2007.

Rehuel zou de huwelijksfoto’s plaatsen. Morgen heeft ie gezegd. En waar zijn die dan? Ik kijk er vol verlangen naar uit. Hopelijk zijn de foto’s er nog voor 24 juli, dan is het 8 maanden dat we getrouwd zijn. Zo, is uitkijken maar!

Ok, ik vind het persoonlijk wel erg dat we 3 maanden lang niets hebben geschreven. Maar ja, door het huwelijk is er heleboel “on hold” geplaatst, dat daarna wel onze volledige aandacht vereiste.

Elke keer beloof ik Barbara en mezelf dat ik de foto’s van ons huwelijk zal plaatsen, maar het kwam er niet van terecht. Vanochtend heb ik dan plotseling, uit het niets, besloten de foto’s te verkleinen en te uploaden. Halverwege het proces vallen mijn ogen dicht. Dus ik ga de upload maar rustig laten lopen (nog ongeveer 1 uur en 3 kwartier te gaan), en ga nu de binnenkant van mijn oogleden bestuderen.

Morgen staan de foto’s er.

De dag voor de grote dag ging Rehuel naar de kapster om …… zn haar te snoeien. Toen hij thuis kwam zag ik toch nog een grote haardos op zijn hoofd, dus niets veranderd hoor. Ik heb nog lopen zoeken naar een haarkam, en uiteindelijk kwam het idee om een orchidee in mn haar te zetten. De schoen (kleur) die ik wilde was nergens te vinden, meer nog omdat ik kleine shoenenmaat heb (volgens Rehuel moet ik naar de kinderschoenenafdeling). Uiteindelijk vond ik een schoen de dag voor 24 november. Dat was me een geloop de afgelopen weken/dagen. Het boeketje werd bezorgd een paar uren voor de huwelijksvoltrekking en de champagne bowl die moest ook nog worden gekocht …… een paar uur voor de voltrekking. Al met al hebben we alle voorbereidingen kunnen doen. Tja, dat is mn een ervaring geweest.

Het was een leuke, gezellige sfeer tijdens de receptie. We hebben veel gelachen en mochten ook nog de felicitaties in ontvangst nemen en natuurlijk de enveloppen met inhoud (HAHAHAHAHA). Onze gasten waren gezellige, spontane mensen. En ……. we hebben hun liefde en warmte naar ons toe gevoeld. Lieve mensen bedankt voor jullie aanwezigheid. Niet te vergeten degenen die geholpen hebben bij de voorbereidingen, tijdens de receptie en na afloop. Jullie positieve reacties zij ons bij gebleven. Ook dhr. Sno die onverwachts heeft ingevallen als ceremoniemeester en zoals te verwachten hebben wij met zijn allen daarvan genoten. Er is nog veel om dankbaar voor te zijn, maar ik laat het hierbij.  

Rond 22.00 uur vertrokken Rehuel en ik vanuit de receptiezaal naar de plaats waar we onze honeymoon (en zoals Rehuel dat noemt Honing maan) zouden doorbrengen. Wij kwamen omstreeks 23.15 uur aan op De Plantage Commewijne. Een leuke plek, rustig, en waar we s’morgens werden gewekt door vogelgezang. We hebben boswandelingen gemaakt, gezwommen, naar de sterren aan de hemel liggen kijken (en nog erbij 2.15 uur s’nachts), lekker gegeten, foto’s gemaakt, en wat er allemaal nog bij hoort (RARARA, even raden). De gastheer/eigenaar heeft het ons zoveel mogelijk comfortabel gemaakt. Dat was me een heerlijke herinnering.

Juist toen we uit huis moesten, begon het keihard te regenen. Ik denk dat de natuur wilde testen of wij zouden doorzetten. Ja ‘tuurlijk! Sanjay kwam ons lekker op tijd ophalen, en Carlo wachtte ons op bij het Commissariaat. Mevrouw Bout, de huwelijks ambtenaar, kwam ook net aanrijden toen wij aankwamen. Wij zijn dus precies om 5 uur gestart. Heel leuke setting, met Kuyken aan mn zij, en Carlo naast Barbara, mochten we verschillende adviezen en raad van mevrouw Bout aanhoren. Heel relax luchtige sessie. Ik mocht het huwelijkscertificaat en familieboekje in ontvangst nemen, met als boodschap dat er “15 pagina’s in het familieboekje zijn die gevuld moeten worden!” Als verandering mocht ik de ringendoos aan Kuyken afgeven als teken dat ik van hem verwacht dat hij volgt!!

Na de huwelijksvoltrekking zijn we naar de pier van Torarica geweest om wat foto’s te maken. Van daaruit naar Fort Zeelandia, maar het weer dwong ons om eerder te stoppen. Het was nog te vroeg dus hebben we even wat gedronken bij Mix Food, en een beetje gebabbeld. Onderweg naar de receptie zijn we even gestopt om een fotootje te schieten bij het mooi verlichtte presidentieel paleis.

De receptie
In een heel mooi versierde receptiezaal van Rode Kruis, hebben wij onze gasten ontvangen. Ik vond het persoonlijk fijn om te zien dat mensen, waarvan we weten dat ze een heel druk leven hebben, toch tijd hebben vrij gemaakt om aanwezig te zijn, en tot het einde met ons te blijven. zo “on the top of my head” noem ik Meneer Sno, Minister Amarello van ATM, Karin Naarden-Refos, Meneer Herman Snijders, mevrouw Staphorst. Ga zo maar door, ik schrijf later een uitgebreide lijst van mensen die ik persoonlijk wil bedanken voor hun aanwezigheid.

Meneer Sno heeft ons een voldoende gegeven voor de examen onderdelen: Taart snijden en eten, champagne ontkurken en drinken. Wij zijn hem dankbaar voor het invallen voor onze zieke ceremoniemeester, Gabor.

Na de receptie hebben mijn neef Harold en zijn vrouw Jenny ons naar De Plantage Commewijne (www.deplantagecommewijne.com) gebracht waar w voor het weekend bleven. Ook hun bedanken wij hartelijk daarvoor.

Later meer over onze honing maan. Nu ga ik een stukje wandelen met mijn bruidje!!

In een ander gastenboek krijg ik ook heel wat goede wensen en commentaar. Deze vond ik het leukst

“If there is somebody in this church who knows a reason why this wedding should not be celebrated, speak now or shut up for always”
…
“Yes”… (In the last row)
…
“Speak with more volume!”
“I know one reason!”
…
(and, at this moment, the wife unholsters a pistol…)

Ja, door de drukte (eigenlijk zijn we gewoon vergeten hoor) hebben we niets geschreven de afgelopen dagen.

De voorbereidingen zijn lekker verlopen. Op zich zit al het belangrijke op z’n plek. De ringen zijn gekocht, boeketje, sjampanje, taart is besteld, zaal is gehuurd, locatie voor honeymoon in orde (is it? ff bellen… Yup it is!).

Minder goed nieuws is dat onze ceremoniemeester kwijt zijn aan de natuur. Gabor “Kobi” Staakman kan vanwege ziekte niet aanwezig zijn. Beterschap mi mati.

Een heleboel vrienden die al getrouwd zijn hebben mij voorbereid op leven na het huwelijk. We zullen zien hoe het uitpakt,  want ze denken dat mijn leven zoals ik het kende voorbij is. We shall see.

Zo, ‘t is nu voor elfen. Even kijken wat ik nog kan doen (anders dan achter de computer zitten dus).

Misschien schrijf ik nog wat vlak voor we vertrekken ;o)

Ik dacht dat ik nog een jonge vent was. Na jaren niets gedaan te hebben aan sport heb ik mee gevoetbald met het ABS team tijdens hun sport dag. Na 2 en een kwart wedstrijd was het voor mij duidelijk dat ik niet meer zo jong ben als ik dacht. Misschien ligt het niet helemaal aan de leeftijd. Ik ben ook “totally out of shape”!

Gelukkig heb ik Barbara die mij lekker heeft ingesmeerd. Maar ja, zoals in de afgelopen weken heb ik dus nog steeds een pijnvolle afsluiting van het weekend. (doet me denken… Zal het komend weekend ook met pijn afgesloten worden??)